عباس فرهادی نویسنده و پژوهشگر اجتماعی در یادداشتی نوشت: این هفته، اولین نشستِ کارگاهیِ جشنواره‌ی موسیقیِ مقامیِ کتولی( سروانگ۵) برای اعلانِ فراخوانِ این رویدادِ بزرگ به همراهِ رونماییِ کتاب فرهنگنامه‌ی موسیقیِ کتولی در هتلِ کانیار شهرستان علی آباد کتول برگزار شد.  نکات مهمی در این رویداد فرهنگی نهفته است که به برخی از آنها اشاره […]

عباس فرهادی نویسنده و پژوهشگر اجتماعی در یادداشتی نوشت: این هفته، اولین نشستِ کارگاهیِ جشنواره‌ی موسیقیِ مقامیِ کتولی( سروانگ۵) برای اعلانِ فراخوانِ این رویدادِ بزرگ به همراهِ رونماییِ کتاب فرهنگنامه‌ی موسیقیِ کتولی در هتلِ کانیار شهرستان علی آباد کتول برگزار شد.  نکات مهمی در این رویداد فرهنگی نهفته است که به برخی از آنها اشاره می شود:

۱-بعد از چندین جلسه‌ی مشترکِ شورای اسلامیِ شهر و شهرداری با گروه‌های مختلف از فعالان و هنرمندان موسیقی و نیز تشکیلِ کارگروهِ فنی و …، حالا جلسه‌‌ای عمومی‌تر از گروه‌های مختلفی – که هرکدام تاثیرات موثر و مثبتی در کمیت و کیفیتِ این جشنواره می‌توانند بگذارند – بسیار هوشمندانه و موفق برگزار شد و البته استقبالِ چشمگیرِ پیشکسوتان، فرهیختگان و نخبگانِ این عرصه هم این دورهمی را به یک همایشِ بزرگِ موسیقی تبدیل کرد.

۲-اگرچه چند سالی‌ست – که حتی رجال سیاسی و اداری هم برعکس دهه‌ی ۶۰ و ۷۰ و حتی تا حدودی ۸۰ خورشیدی – با اهالی فرهنگ و هنر همراه و همدل هستند، اما حالا به شکلِ چشمگیرتری در کنار فرهنگ و هنر قرار دارند و شروعِ این روند از ثبت ملی موسیقی کتولی در حدّ محسوس‌تری دیده می‌شود که البته  آنچه‌ را روزگاری در حد رویا و آرزو بود، امشب خوشبختانه به واقعیت می‌شد دید، شهرداری و شورای محترمِ شهرِ علی آباد کتول در همایش امشب با گزارش‌هایی که ارائه دادند، درواقع چنان خاطر جمعی از حال و آینده‌ای خوش را نوید دادند که این قلم بر این عقیده است: این رسم خوب طوری نهادینه خواهد شد، حتی اگر بعدها مثلاً گروه‌های دیگری با هر سلیقه و تفکری در راس امور شهرستان قرار بگیرند، نقش اهالی فرهنگ و هنر را برجسته و جدی خواهند گرفت.

۳- در خلال سخنرانی‌های کوتاه و بلندِ این نشست، گزارشِ دکتر ابوذر اسفندیاری‌پور( شهردار علی‌آبادِ کتول) خیالِ همگان را جمع کرد که عصری طلایی برای فرهنگ و هنرِ منطقه کلید خورده که دیگر متوقف نخواهد شد و حالا وقت آن رسیده که اهالیِ این عرصه با دست و بالِ بازتری به فعالیتِ قلم و قدم بپردازند و البته از خبرِ مهمانِ گرامی، دکتر فرشید مصدق( طراحِ مرکزِ فرهنگیِ هنر و نیز پیشکسوتِ عرصه‌ی تئاتر و …) مبنی بر طراحیِ سالنِ خانه‌ی موسیقی و تئاترِ شهرداری با ظرفیتِ ۴۹۵نفر در شهرستان نمی‌توان گذشت، چون با وجود اینهمه قابلیت در منطقه‌ی ما هیچ سالن مناسبی وجود ندارد که انگار به لطفِ شهرداری و شورای شهر می‌خواهد اتفاق بیفتد.

رضا ایمانی( فیلمساز، پیشکسوت فرهنگی_هنری و از مدیران پیشکسوت صدا و سیما) دیگر سخنران این نشست بود به شیوه‌ی مناسب و فروتنانه نسبت به جمعِ خنیاگران در پایینِ سِن و دور از تربیون به معرفی قابلیت‌های منطقه و خنیاگران پرداخت که درواقع حرف دل جمع را زد.

چهره‌ی نازنینِ عرصه‌ی پژوهش و ادبیات کتولی، آقای اسماعیل مزیدی هم با علم و ذوقِ ادبی به جمعِ حاضر، شور و حال خاصی بخشید که البته به اصرار و خواهشِ جمعی برای خواندن شعرِ کتولی به پشت تریبون برگشت و مورد تشویق همگان قرار گرفت.

۴-یکی از نکاتِ جالب و جدید دراین جشنواره، موضوعِ اشعار و ترانه‌های محلیِ خنیاگران است که لزومِ کامل و به‌روز شدنِ آنها سال‌هاست به چشم می‌آید که در این جشنواره با دعوت از برخی شاعران و پژوهشگرانِ ادبیات و شعرِ کتولی و نیز بخشی مربوط به این قسمت در جشنواره به این موضوع نیز پرداخته شد که اسماعیل مزیدی شاعر و طنز نویس خوش آوازه دیار کتول هم در صحبت‌های خوبشان اشاره‌های مهمی کردند.

۵-معرفی و رونمایی کتاب فرهنگنامه‌ی موسیقی کتولی با توضیحات مختصر مولف، محمدرضا برزگر(پژوهشگر، خنیاگر و سرپرست گروه موسیقی مقامی و آیینی کتولی) که با حمایت مادی و معنوی شهرداری و شورای شهر اخیراً به چاپ رسیده هم حسن ختام همایش امشب بود و هم اوج همدلی و اتحاد همگان در حمایت از فرهنگ و هنر.

خلاصه اینکه همه‌ی جوانب و نشانه‌ها خبر از سروانگِ پنجی با کیفیت و کمیت بالا مثل نخستین جشنواره‌ی موسیقی کتولی (بهمن ۱۳۸۲) می‌دهد که امیدواریم همینطور که تا اینجای کار به خوبی پیش رفته تا آخرش با همدلی رجال اداری و فعالان فرهنگی و هنرمندان موسیقی پیش برود و یادگاری از همگان برای توسعه‌ی منطقه و ترویج فرهنگ و هنر اصیل منطقه بخصوص انتقال به نسل نو به جا بماند.

 

علی‌آبادِ کتول، ۸دی ۱۴۰۳

عباس فرهادی